گفت وگو با میرمهدی اسدی عضو شورای مرکزی مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاههای شیراز:

استحاله ی آرمانی و مصادره ی مراکز تصمیم گیری توسط اشراف

دختران و پسران این ذخایر انقلاب، جای آن ها را پر می کنند. در این میان جایی برای فرمانده ی ۱۹ ساله و کارگرزاده ی دفاع مقدس باقی نمی ماند. فرصتی برای دیده شدن و شنیده شدن وجود ندارد. استحاله ی آرمانی و مصادره ی مراکز تصمیم گیری توسط اشراف،...

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آذر، میرمهدی اسدی عضو شورای مرکزی مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاههای شیراز در گفت و گو با آذرنامه تصریح کرد: د. شما انتظار دارید وقتی مراکز تصمیم گیری در اختیار یا تحت نفوذ باند های قدرت و ثروت است، کارگر به حق خود برسد؟ کارگر هم مثل هر شهروند در نظام اسلامی باید ۸ ساعت کارکند، ۸ ساعت با خانواده باشد ۸ ساعت استراحت کند.

 

این فعال دانشجویی اظهار کرد: انقلاب اسلامی آمد تا پابرهنگان و مستضعفان، رنج کشیدگان و نادیده گرفته شدگان، در هرکجای عالم که باشند در یک نظام مستقر به نام جمهوری اسلامی، به حقوق خود برسند. امام ما پرچم عدالتخواهی را به دست گرفت؛ انقلاب به عنوان یک محتوا در فرم جمهوری اسلامی بروز وظهور یافت.

 

اسدی ادامه داد: اما رفته رفته بین سیرت انقلاب و سیرت نظام فاصله افتاد. ازآن روزی که مانور اشرافیت؛ کاخ نشینی مسئولان، شکل گیری طبقه ای متفرعن و خود برتر بین در قامت توتالیترهای اقتصادی و سیاسی، شروع شد؛ زنگ استحاله به صدا در آمد.
رفته رفته وارونگی ارزشی ایجاد شد. تناقض بین ظاهر و باطن بیرون زد و میلیاردر بودن آقایان وزیر دیگر شرم آور نبود. ثروت اندوزی مسئولین، همنشینی آن ها با طبقه اشراف و صاحبان قدرت ونمک گیر شدن آن ها شکاف طبقاتی را رقم زد.
وقتی چنین طبقه ی حاکمی گلوگاه ها ی سیاسی و اقتصادی را در اختیار دارد و می تواند قانون بگذارد و قانون به نفع خود تفسیر کند؛ بدیهی ست که طبقه ای فرودست شکل می گیرد. قله های ثروت، دره های محنت به وجود می آورد.

 

عضو شورای مرکزی مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاههای شیراز ضمن ابراز تاسف از پایمال شدن همیشگی حقوق کارگران ادامه داد: کارگران هم به ابزاری برای ساخت مستحکم طبقه ی اشراف تبدیل می شوند. در این سازوکار صحبت از امنیت شغلی و احترام جوک است. حقوق وقتی محقق می شود که پرهیزگاری و تقوا وجود داشته باشد. امروز اگر رسانه های آزاد نباشند و ترس صاحبان قدرت از اینکه مردم بدانند در باطن ذاتشان چیست و براندازشان کنند؛ اگر اینها نباشد؛ یقین بدانید که نه خبری از شلاق خوردن کارگران آق دره خواهید شنید نه کتک خوردن منصور نظری در زندان شهرکرد به گوش کسی می رسد؛ نه حبس معدن کاران در گلستان.

همین معدن کاران در روز هایی که نجومی بگیران، روی نیمکت ذخیره، کافی گلاسه می زدند و درتهران املاک نجومی توزیع می شد؛ ماه ها حقوق معوقه داشتند؛ اما دیده نشدند.

 

این فعال عدالتخواه دانشجویی اظهار کرد: ما داریم از یک رویه صحبت می کنیم. رویه ای که حادثه پلاسکو را چون در نزدیکی مراکز قدرت و ثروت قرار دارد روزها پوشش می دهد؛ اما صدها روز ریزگردهای خوزستان را نمی بیند. خشکی سیستان را به روی خودش نمی آورد. براستی اگر رسانه های آزاد نباشند همین مختصر دیده شدن ها هم وجود داشت؟ مسئولان باید از خدا بترسند اما از رسانه می ترسند.

 

میرمهدی اسدی با بیان تعریف نشدن حقوقی برای کارگران تصریح کرد: جمهوری اسلامی به عنوان نظامی برآمده از متن مردم باید به نفع مردم سیاست گذاری کند. طبقه ی فرودست نباید در سرنوشت کشور مشارکت فرمایشی داشته باشند. در آستانه ی انتخابات در صداوسیما حرف های کانالیزه بزنند؛ رای بدهند. کارگر انگشت پینه بسته ی جوهری به دوربین نشان دهد و پس از انتخابات کار در اختیار اشراف قرار بگیرد. شما انتظار دارید وقتی مراکز تصمیم گیری در اختیار یا تحت نفوذ باند های قدرت و ثروت است، کارگر به حق خود برسد؟ کارگر هم مثل هر شهروند در نظام اسلامی باید ۸ ساعت کارکند، ۸ ساعت با خانواده باشد ۸ ساعت استراحت کند. کارگر نباید دغدغه ی امنیت شغلی داشته باشد. کارگر نباید دغدغه ی مسکن داشته باشد. نباید دغدغه ی تحصیل فرزندانش را داشته باشد.اما آیا به نظر شما وزرای میلیاردر شمال شهر تهران نشین، به نفع این طبقه رای می دهند؟
اصلا مگر انقلاب ما برای حذف طبقات اجتماعی و ایجاد مسیر ان اکرمکم عند الله اتقاکم شکل نگرفت؟ این نظام طبقاتی چقدر با مبانی انقلاب ما سازگار است؟

 
میرمهدی اسدی عضو شورای مرکزی مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاههای شیراز با مقایسه آرمانهای انقلاب با رویدادهای امروز در رابطه با اشرافیت توضیح داد: در ابتدای انقلاب یک تقسیم کار صورت گرفت؛ جوانانی برآمده از طبقات مستضعف؛ وظیفه یافتند که به دفاع از انقلاب بپردازند. فرمانده ی ۱۹ ساله ی دفاع مقدس در این عرصه فرصت بروز توانایی خود را یافت. از آن طرف یک عده مشقت فرنگ رفتن را به حلوای دفاع از وطن رجحان دادند و حتی خدمت خود را در نیویورک گذراندند. با پایان دفاع مقدس این ها در قامت ناجی برگشتند و تمامی رده های حکومتی را انقلاب زدایی کردند و تندروهای افراطی لبو فروش که تا دیروز می جنگیدند را به حاشیه زدند. آرمان های نظام ازآرمان های انقلاب فاصله گرفت و آن طبقه ی مفت خور، دایره ی قدرت را برای طبقه ی محروم و مستضعف، منطقه ی ممنوعه کردند. امروز اگر عزراییل نقش کنش گری نداشت؛ هنوز بسیاری آقایان مسئول بودند و اگر بعضی هم به واسطه ی مرگ صندلی ریاست را ترک کنند؛ دختران و پسران این ذخایر انقلاب، جای آن ها را پر می کنند. در این میان جایی برای فرمانده ی ۱۹ ساله و کارگرزاده ی دفاع مقدس باقی نمی ماند. فرصتی برای دیده شدن و شنیده شدن وجود ندارد.
استحاله ی آرمانی و مصادره ی مراکز تصمیم گیری توسط اشراف، باعث شده حکومت مستضعفان توسط مستکبران اداره شود. از این تلخ تر طنزی هست؟

آپلود عکس برچسب ها : ، ، ، ، ، .
Email this to someoneShare on LinkedInTweet about this on TwitterShare on FacebookShare on Google+

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

Sorry. No data so far.

Powered by WP Bannerize